I love art, you love art, we all love art, this is love

I Love Art, You Love Art, We All Love Art, This is Love. Een pamflet over de kunstwereld door Frank van de Veire

I am back from the death and on the way to the parting under the sound of the thousand cameras. Click click click…
Jan Fabre, Angel of Death

‘In de 21ste eeuw schreeuwt de kunst de slapers wakker.’ Deze zin staat op een kaart die een tijd geleden werd rondgestuurd door het SMAK, ondergetekend: Sas van Rouveroij, Eerste Schepen. Op de achterkant van de kaart een foto van het befaamde kunstenaarskoppel Abramovic en Ulay dat elkaar van heel dichtbij in het gezicht schreeuwt. De kaart richt zich ongetwijfeld niet tot degenen die nog wakker geschreeuwd moet worden, maar tot degenen die al wakker zijn. Alleen zij kunnen immers begrijpen dat ‘kunst de slapers wakker schreeuwt’. Al wie de kaart in de bus krijgt voelt zich meteen behoren tot de wakkeren die aan de kant van de kunst staan, niet tot degenen die tot op de dag van vandaag nog steeds niet wakker zijn en dus nog moeten worden wakker geschreeuwd. – Gelukkig dat wij al lang de wakkere vrienden van de kunst zijn. Gelukkig dat wij de kunst niet meer nodig hebben om te ontwaken. Wij zijn immers al wakker en de tijd dat wij ooit door de kunst werden wakker geschreeuwd is zo veraf dat wij er ons niets meer van kunnen herinneren. Maar wij houden toch nog van de ontroerende aanblik van al die mensen die staan aan te schuiven om door de kunst te worden wakker geschreeuwd en zich, de slaap uit de ogen wrijvend, langzaam aan braafjes bij ons voegen. Ze geven ons het warme gevoel dat kunst nodig is. Zij geven gestalte aan ons geloof in de kunst. Wij, de wakkeren, kijken elkaar vol verstandhouding aan. Neen, de kunst schreeuwt ons niet wakker, zij herinnert ons aan onze wakkerheid. Zij knipoogt naar ons en wij knipogen terug. Dat is wel een beetje een saaie boel, maar het vervult ons toch met tevredenheid. – ‘Wij hebben het geluk ontdekt, zeggen de laatste mensen, en knipogen.’ (Nietzsche, Zarathoestra)

Kritiek als fetisj, of: zolang we maar blijven praten

via www.kunstonline.info | levelOne | biblios | i love art, you love art, we all love art, this is love.

Spatial sound perception

Classic psychoacoustic experiments showed that, when excited with simple sine
waves, the hearing system uses two strong cues for estimating the apparent
direction of a sound source. Namely, interaural intensity and time differences
(IID and ITD) are jointly used to that purpose. IID is mainly useful above
1500Hz, where the acoustic shadow produced by the head becomes effective,
thus reducing the intensity of the waves reaching the contralateral ear. For this
high-frequency range and for stationary waves, the ITD is also far less reliable,
since it produces phase differences in sine waves which often exceed 360

linkt to article: http://www.faqs.org/docs/sp/sp-181.html

Bruce Nauman

Mapping the studio

link to article: http://www.artinfo.com/news/story/25077/artist-dossier-bruce-nauman/

http://images.google.nl/imgres?imgurl=http://www.artinfo.com/media/image/20701/InstallationViewDia.jpg&imgrefurl=http://www.artinfo.com/news/story/25077/artist-dossier-bruce-nauman/&usg=__v5yMOKz-eSGGS4XNZu2etpgUTNc=&h=325&w=613&sz=99&hl=nl&start=2&um=1&tbnid=fHHFU_8dWdse5M:&tbnh=72&tbnw=136&prev=/images%3Fq%3Dbruce%2Bnauman%2Bmapping%2Bthe%2Bstudio%26hl%3Dnl%26sa%3DN%26um%3D1

Mnemonic Present Un-folding

Dr Elena Cologni1

University of the Arts London, Central Saint Martins College of Art and Design

 

FRUITION: perceptual time ‘gap’ as location for knowledge –

Mnemonic Present Un-folding

 

Abstract. In developing my practice/research I analyse the interchange that takes place between audience and performer from within the paradigm. My own art practice is grounded in Merleau-Pontì’s concept of chiasm and intertwining and Amelia Jones’s reading of it, although I take a conceptual distance from Jones’s, constituted by considering time travel in artist-audience interchange taking place during mediatised performative events, here addressed as fruition stage. The time element comes from the production and incorporation of the video documentation in the event itself. The purpose of my review will be to introduced the implications and significance of the perceptual gap between audience and performer’s in the moment of fruition of the piece Mnemonic Present Un-folding.

link to full article: http://people.brunel.ac.uk/bst/vol05/elenacologni.html